Herken je dat, een enorme teleurstelling voelen over iets waar je je enorm op verheugd had? Ik wel! Sterker nog, de afgelopen dagen heb ik dat weer eens mogen ervaren. Ik zal je de details besparen, maar ik realiseerde me wel dat ene teleurstelling altijd een proces vergt om achter je te laten. En dat er in elke teleurstelling ook weer mooie diamantjes zitten die je mee kan nemen.
Wat is teleurstelling nou eigenlijk?
Een gevoel van teleurstelling heeft eigenlijk altijd te maken met jouw verwachtingen en behoeften. Op het moment dat hier niet, of in onvoldoende mate aan voldaan wordt kun je je teleurgesteld voelen. Teleurgesteld in mensen, een vakantie, een huis, je werk, een kledingstuk dat thuis toch niet zo leuk blijkt te zijn als in de online shop. De emotie die dit oproept kan best heftig zijn. De intensiteit van dit gevoel is natuurlijk afhankelijk van hoe belangrijk iets voor je is.
Teleurgesteld zijn in die vriend of vriendin die je niet steunde toen je het zwaar had weegt over het algemeen een stuk zwaarder dan de teleurstelling om die coole schoenen die bij nader inzien toch veel minder cool waren toe je ze thuis kreeg.
Wat je kan doen om hiermee om te gaan
Een teleurstelling kan je stemming flink beïnvloeden als je dat toelaat. Dat kan resulteren in gevoelens van wrok, boosheid en desillusie. Gevoelens die allemaal legitiem zijn, zolang ze maar niet te lang blijven hangen. Of erger nog, je leven en interacties negatief gaan beïnvloeden. Het is dus belangrijk om de reden van je teleurstelling onder ogen te zien en verder te gaan.
Het is belangrijk om je te realiseren dat gevoelens van teleurstelling altijd worden veroorzaakt door jouw verwachtingen. Andere mensen, gebeurtenissen en evenementen zijn zich niet (altijd) bewust van die verwachtingen. En, laten we eerlijk zijn, het is ook niet altijd mogelijk om altijd aan de verwachtingen van iedereen te voldoen. Door je te realiseren dat het jouw verwachtingen waren die niet zijn beantwoord houd je de verantwoordelijkheid bij jezelf. Dit scheelt al een hoop gevoelens van boosheid richting de andere partij.
Wat ik vervolgens altijd doe is kijken naar de dingen die wel positief waren aan de teleurstellende situatie. Uiteraard zullen er ook momenten zijn waar die zogenaamde ‘golden nuggets’ er niet of nauwelijks zijn, maar meestal heeft elke mindere ervaring deze toch. In mijn geval: mijn evenement was totaal niet wat ik had gehoopt, maar ik heb wel een paar hele bijzondere mensen leren kennen. Door me dat te realiseren is het veel makkelijker om niet te blijven hangen in teleurgestelde gevoelens.
Koester de les en ga verder
Door de accepteren dat de verantwoordelijkheid voor mijn teleurstelling voor een groot deel bij mezelf ligt en ook naar de positieve stukjes te zoeken is het voor mij veel makkelijker om hiermee om te gaan. Het heeft me ook geleerd om anders om te gaan met mijn verwachtingen. Deze niet te hoog te laten zijn, daardoor valt het meestal mee. En als ik dan weer zoiets meemaak als de afgelopen dagen, dan koester ik al het moois en laat de rest los.